ไม่ใช่แค่ค่าเทอม! "แต่ต้องเป็นฮับ" การศึกษานานาชาติ เพิ่มรายได้ธุรกิจบริการไทย?

ไทยเล็งปั้น “ฮับการศึกษานานาชาติ” ดึงนักเรียนต่างชาติเข้าไทย สร้างรายได้มหาศาลให้เศรษฐกิจ

ไม่ใช่แค่เรื่องของโรงเรียน แต่คือโอกาสสร้างเม็ดเงินจากต่างชาติ! ไทยเดินหน้าผลักดันธุรกิจการศึกษานานาชาติให้เป็นอีกหนึ่งเครื่องยนต์เศรษฐกิจ ดึงนักเรียนและครอบครัวจากทั่วโลกเข้ามาเรียนและใช้ชีวิตในประเทศไทย พร้อมต่อยอดรายได้ไปยังธุรกิจที่เกี่ยวข้องอีกหลายภาคส่วน

นางศุภจี สุธรรมพันธุ์ รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ มองเห็นโอกาสของธุรกิจบริการการศึกษาไทย

ซึ่งมีมาตรฐานและศักยภาพในการแข่งขันระดับนานาชาติ โดยเตรียมผลักดันให้ประเทศไทยก้าวสู่การเป็น ศูนย์กลางการศึกษานานาชาติของภูมิภาค พร้อมขยายตลาดบริการการศึกษาไทยไปสู่ต่างประเทศ

เพราะการดึงนักเรียนต่างชาติเข้ามาเรียนในไทย ไม่ได้สร้างรายได้ให้โรงเรียนเพียงอย่างเดียว แต่ยังหมายถึงเม็ดเงินจากครอบครัวที่เดินทางเข้ามาพำนักและใช้ชีวิตในประเทศ ทั้งค่าเช่าที่พัก อาหาร การเดินทาง ท่องเที่ยว และบริการอื่น ๆ อีกมากมาย เรียกได้ว่าการศึกษาหนึ่งคนสามารถสร้างรายได้หมุนเวียนให้ธุรกิจได้หลายกลุ่ม

ด้านสมาคมโรงเรียนนานาชาติแห่งประเทศไทย (ISAT) เปิดเผยว่า ปัจจุบันมีโรงเรียนสมาชิก 207 แห่ง และมีนักเรียนรวมประมาณ 89,000 คน โดยตั้งเป้าเพิ่มจำนวนนักเรียนเป็น 120,000 คนภายใน 4 ปี พร้อมขยายตลาดไปยังประเทศที่มีศักยภาพ เช่น เกาหลีใต้ ญี่ปุ่น และเมียนมา

เป้าหมายนี้จึงไม่ใช่แค่การเพิ่มจำนวนนักเรียน แต่เป็นการเพิ่มโอกาสให้ประเทศไทยแข่งขันในตลาดบริการการศึกษาระดับโลก และดึงกำลังซื้อจากต่างชาติเข้ามาสร้างมูลค่าเพิ่มให้เศรษฐกิจไทย

ขณะที่กระทรวงพาณิชย์เตรียมใช้เครือข่ายของกรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ (DITP) ช่วยเปิดตลาดผ่านกิจกรรมจับคู่ธุรกิจในต่างประเทศ รวมถึงใช้เวทีประชุมนานาชาติที่ไทยเป็นเจ้าภาพ เพื่อประชาสัมพันธ์จุดแข็งของโรงเรียนนานาชาติไทยให้เป็นที่รู้จักมากขึ้น

อีกด้านหนึ่ง ยังมีการเชื่อมโยงโอกาสทางการศึกษากับการสร้างโอกาสให้คนไทย โดยยกตัวอย่างความร่วมมือสนับสนุนนักเรียนไทยที่ได้รับทุนรัฐบาลไปศึกษาต่อต่างประเทศผ่านกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (EEF)

โจทย์สำคัญของไทยต่อจากนี้ คือทำอย่างไรให้ “การศึกษา” กลายเป็นสินค้าบริการที่แข่งขันในตลาดโลกได้ เพราะหากดึงดูดนักเรียนต่างชาติได้มากขึ้น สิ่งที่ประเทศได้รับกลับมาอาจไม่ใช่แค่ค่าเล่าเรียน แต่รวมถึงเม็ดเงินลงทุน การจ้างงาน และรายได้ที่กระจายไปยังธุรกิจทั่วประเทศ

นี่จึงเป็นอีกโอกาสในการเปลี่ยนจุดแข็งด้านการศึกษาของไทย ให้กลายเป็นพลังขับเคลื่อนเศรษฐกิจในระยะยาว